Thursday, September 16, 2010

ေကာ္ပီ ၁၇

စာမ်က္ႏွာ တစ္ဆယ္႔ခုႏွစ္

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမဘုရားေရာက္ေတာ႔ ေန႔လည္ ၁နာရီခြဲခန္႔ရွိေနေပျပီ။ ျမဘုရားဖူးပါက
အဝင္ဂိတ္တြင္ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ား ဝင္ေၾကး ဘတ္ ၁၀၀ ေပး၍ဝင္ရသည္။သို႔ေသာ္ကၽြန္
ေတာ္တို႔ Free ဝင္ခြင္႔ရၾကသည္။တစ္မ်ိဳးမထင္ပါႏွင္႔ ကၽြန္ေတာ္တိို႔ေရာက္ရွိေနခိုက္ကာ
လတြင္ ထိုင္းဘုရင္မင္းျမတ္၏ မယ္ေတာ္ကြယ္လြန္ေသာ အထိမ္းအမွတ္ ဒါနျပဳေသာအ
ေနျဖင္႔ အားလုံး Free ဝင္ခြင္႔ရ ၾက ျခင္းျဖစ္သည္။သူတို႔ႏိုင္ငံသားမ်ားသည္ ဘုရင္ကိုအ
ထြတ္အျမတ္ထားရိုေသေလးစားၾကသည္။ အဘယ္႔ေၾကာင္႔နည္း။ေနရာတစ္ကာတြင္ဘုရင္
မင္းျမတ္မယ္ေတာ္၏ ဓါတ္ပုံကို လြမ္းသူ႔ပန္းေခြခ်၍ အေလးအျမတ္ျပဳ ဝမ္းနည္းေၾကာင္းဆု
ေတာင္းေမတၱာပို႔ကန္ေတာ႔ၾကသည္။ေလးစားစရာပင္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေရႊသာေလွ်ာင္းဘုရား
သို႔လည္း သြားေရာက္ဖူးေမွ်ာ္ကန္ေတာ႔ၾကသည္။ဘန္ေကာက္ျမိဳ႕ေတာ္သည္ ေန႔လည္ေန႔
ခင္းဖက္မ်ားတြင္ ပူစပ္ပူေလာင္ျဖင္႔ ေနရထိုင္ရ အေတာ္ခက္သည္။ Air Con မရွိလွ်င္ ေန
ထိုင္ရန္မလြယ္။ေန႔လည္ေန႔ခင္းဖက္မ်ားတြင္ Shopping Centre မ်ား Plaza မ်ားတြင္ေအး
ေသာေၾကာင္႔ လူမ်ားက်ိတ္က်ိတ္တုိး စည္ကားလွသည္..။လမ္းမမ်ားတြင္ အသြားအလာနည္း
ပါးသည္ ညေနပိုင္းတြင္သာ သြားရလာရတာ အဆင္ေျပ၍ သက္ေတာင္႔သက္သာ ရွိသည္။
ညေနေစာင္းေရာက္ေတာ႔ ေလးမ်က္ႏွာဘုရားသို႔ သြားေရာက္ဖူးေမွ်ာ္ ကန္ေတာ႔ၾကသည္။
ထိုင္းအမ်ိဳးသမီးမ်ားသည္ ရိုးရာတူညီဝတ္စုံ ဝတ္ဆင္၍ ပန္းမ်ား ၊ဆီီမီးခြက္မ်ား ကိုင္ေဆာင္ျပီး
ရိုးရာထိုင္းအကျဖင္႔ ေလးမ်က္ႏွာဘုရားကို ပူေဇာ္ကန္ေတာ႔ၾကသည္။ေလးမ်က္ႏွာဘုရားသည္
တန္ခိုးၾကီး၍ ဘုရားဖူးမ်ားျဖင္႔ အလြန္စည္ကားသည္။ထိုအခ်ိန္က ဘန္ေကာက္ျမိဳ႕ေတာ္၏
လမ္းေဘးပလက္ေဖာင္းတစ္ေလွ်ာက္တြင္ အကင္ဆိုင္မ်ား ေနရာအႏွံ႕ ေတြ႕ရသည္။ ၾကက္
သား ၊ဝက္သား ၊အမဲသား ၊ ဆိတ္သား ၊ငါး၊ပုဇြန္ ၊စေသာအသားငါးမ်ားကို ကင္ေရာင္းေသာ
ဆိုင္မ်ားအေတာ္ေခတ္စားသည္။
( ဖားကင္လည္းရွိသည္ ကၽြန္ေတာ္႔မိတ္ေဆြ ခ်င္းလူမ်ိဳး ကိုပီတာသည္ ဖားကင္ျပီး ေရာင္းဖူးသည္
နားခ်ိန္ပင္မရ အေတာ္အလုပ္ျဖစ္သည္။ ဆိုင္ေရွ႕တြင္ ၾကိဳတင္၍ ဖားကင္ ထားေသာေၾကာင္႔
လမ္းသြားလမ္းလာမ်ားက ျမင္သည္ႏွင္႔ စားခ်င္စိတ္ေပါက္လာေတာ႔သည္......။)
ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ ဘန္ေကာက္ျမိဳ႕၏ အစည္ကားဆုံး အဓိကလမ္းမၾကီးျဖစ္ေသာ စီးလုံ
လမ္းမၾကီးတစ္ေလွ်ာက္ လည္ၾကပတ္ၾကသည္။လမ္းေဘးတစ္ေလွ်ာက္တြင္ ေရွးေဟာင္း
ပစၥည္းဆိုင္မ်ား ၊ အထည္ဆိုင္မ်ား ၊ ပန္းဆိုင္မ်ား ၊ အမွတ္တရပစၥည္းဆိုင္မ်ား ၊အစီအရီ ရွိ၍
အေတာ္စည္ကားသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ G.P.O အနီးမွ တုတ္တုတ္ ငွားစီး၍ ပက္ပုံးသို႔သြားၾက
သည္။ ပက္ပုံးဆိုလွ်င္ ဘန္ေကာက္ျမိဳ႕တြင္ နာမည္ၾကီး၍ ႏိုင္ငံျခားသား အေတာ္မ်ားမ်ား သိ
ၾကသည္ ျမန္မာေတြလည္း သိၾကသည္။ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ Madonna ဆိုင္အတြင္းသို႔ ဝင္ခဲ႔ၾက
သည္။ဝင္ေၾကးတစ္ေယာက္လွ်င္ ဘတ္ ၈၀ ေပးရသည္ ။ဘီယာပုလင္းအေသး တစ္ေယာက္
တစ္လုံးေပးသည္အခန္း၏ ပါတ္ပါတ္လည္တြင္ စားပြဲဝိုင္းမ်ား ခင္းက်င္းထားသည္။စားပြဲဝိုင္း
မ်ားတြင္ထိုင္ခ်င္ထိုင္ မထုိင္လိုက မတ္တတ္ရပ္၍လည္း ၾကည္႔ရႈအပန္းေျဖႏိုင္ၾကသည္။ဆိုင္
အတြင္းသို႔ ဝင္ဝင္ျခင္း ညာဖက္ျခမ္းတစ္ေလွ်ာက္တြင္ စတိတ္စင္တစ္ခု ၊ အလယ္ဗဟိုတည္႔
တည္႔တြင္ ဘဲဥပုံသဏၭန္ စတိတ္စင္ ၊ ထိုဘဲဥပုံသဏၭန္ စတိတ္စင္၏ ပါတ္ပါတ္လည္တြင္
Customer မ်ားထိုင္ရန္ မတ္တတ္ထိုင္ခုံမ်ား အစီအရီ ခ်ေပးထားသည္။ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ား
မွ Tourist မ်ားသာ ထိုေနရာတြင္ထိုင္ႏိုင္ၾကသည္။ အနီးကပ္ၾကည္႔ရႈႏိုင္၍ ေစ်းၾကီးသည္။
ေစ်းၾကီးေသာ အစားအစာမ်ား မွာယူစားေသာက္ႏိုင္မွသာ ထိုေနရာတြင္ထိုင္ႏိုင္ၾကသည္။
ႏို႔ မဟုတ္လွ်င္ ရွက္စရာ...။ကိုယ္လုံးကုိယ္ေပါက္ အခ်ိဳးအဆစ္က်နေသာ ထိုင္းမ ေခ်ာေခ်ာ
ေလးမ်ားသည္ ပထမပိုင္းတြင္ ဘီကနီ ဝတ္စုံမ်ားဝတ္ဆင္၍ ထိုအလယ္စတိတ္စင္တြင္က
ၾကသည္။ကၽြန္ေတာ္တုိ႔သည္ ဝင္ဝင္ခ်င္း စတိတ္စင္ေရွ႕နားတြင္ မတ္တတ္ရပ္ဘီယာေသာက္
ရင္းအလယ္စတိတ္စင္သို႔ ၾကည္႔ရႈေငးေမာေနၾကသည္။ ေနာက္ဖက္ရွိ စတိတ္စင္တြင္ ထိုင္းမ
ေခ်ာေခ်ာေလးမ်ား ၁၅ ေယာက္ခန္႔ ကိုယ္လုံးတီး ကျပေျဖေဖ်ာ္ေနၾကသည္။အခန္းတြင္းရွိ
Waitress ထိုင္းမေလးမ်ားမွာလည္း ကိုယ္လုံးတီးမ်ားပင္...။ကၽြန္ေတာ္တုိ႔သည္ ထိုင္းမေခ်ာ
ေခ်ာေလးမ်ားကို မိေမြးတိုင္း အတိုင္းသားျမင္ေနရသျဖင္႔ ရင္ထဲတြင္ ကလိကလိ ျဖစ္ေနသည္။
တစ္ခါတစ္ရံ လူကိုဝင္တိုက္သြားသျဖင္႔ စိတ္ကိုမနည္းထိမ္းေနရသည္။ အလယ္စတိတ္စင္မွ
ထိုင္းမေခ်ာေခ်ာေလးမ်ားကလည္း အေမေပးေသာ လယ္တစ္ကြက္၏ အစြမ္းမ်ားကို ျပသေန
ၾကသည္ ။ ထိုအေမေပးေသာ လယ္တစ္ကြက္အတြင္းမွ ဘလိတ္ဒါးမ်ားကို ၾကိဳးႏွင္႔သီ၍ အ
တန္းလုိက္ဆြဲထုတ္ျပသည္ ။ ျပီးေနာက္ ေမြးေန႔ကိတ္ၾကီးတစ္လုံးယူလာျပီး ကိတ္မုန္႔တြင္ စိုက္
ထူထြန္းညွိထားေသာ ေမြးေန႔ဖေယာင္းတိုင္မီးမ်ားကို အေမေပးေသာ လယ္တစ္ကြက္တြင္
ေျပာင္းတစ္ခုတပ္၍ တစ္ဖူးဖူးမႈတ္ကာ ဖေယာင္းတိုင္မီးမ်ားကို ျငိမ္းသတ္ျပသည္။ ပရိတ္သတ္
မ်ားလက္ခုပ္သံတစ္ေျဖာင္းေျဖာင္း ေလခၽြန္သံတစ္ရႊီးရႊီး ျဖင္႔ေအာ္ဟစ္အားေပးေနၾကသည္။
ထိုအလယ္စားပြဲဝိုင္းတြင္ စားေသာက္ေနၾကေသာ အျဖဴေကာင္မ်ားသည္ ဘီယာပုလင္းမ်ားကို
မွာယူ၍ စတိတ္စင္ေပၚရွိ ထိုင္းမေခ်ာေခ်ာေလးထံသို႔ေပး၍ဘီယာပုလင္းအဖုံးကိုဖြင္႔ခိုင္းသည္။
ထိုင္းမေခ်ာေခ်ာေလးကလည္း ထိုဘီယာပုလင္းအဖုံးမ်ားကို အေမေပးေသာ လယ္တစ္ကြက္
ျဖင္႔ ညွပ္၍ တစ္ေဖါင္းေဖါင္းျဖင္႔ မနားတမ္းဆက္တိုက္ ေဖာက္ေပးေနရသည္။ ထိုေဖာက္ျပီး
ေသာ ဘီယာပုလင္းမ်ားကို အျဖဴေကာင္မ်ားက ပါးစပ္တြင္ေတ႔၍ ျမိန္ေရယွက္ေရ ေသာက္ၾက
သည္။ ထိုဘီယာသည္ ပို၍ ေစ်းၾကီးေပးရသည္။ အခန္းထဲတြင္ သီခ်င္းသံမ်ား စကားေျပာသံ
မ်ားဆူညံေနေသာ္လည္း ထိုဘီယာပုလင္းအဖုံး ဖြင္႔သံသည္ တစ္ေဖါင္းေဖါင္းျဖင္႔က်ယ္ေလာင္
စြာ အတုိင္းသားၾကားရေသာေၾကာင္႔ လူမ်ားအေတာ္ထူးဆန္း အံ႔ၾသ ေနၾကသည္။ခ်ီးက်ဴးစရာ
ပင္..။ထို႔ေၾကာင္႔လည္း နာမည္ေက်ာ္ျခင္းျဖစ္မည္...။ေနာက္တစ္ခါ မိုးပ်ံပူေဖာင္းမ်ားကို ယူလာ
ျပီး Customer မ်ားကိုေနရာအႏွံ႔ ကိုင္ခိုင္းထားျပီး စတိတ္စင္မွ ထိုင္းမေခ်ာေခ်ာေလး၏ အေမ
ေပးေသာလယ္တစ္ကြက္တြင္ မႈတ္ေျပာင္းတပ္ ျမွားထည္႔ျပီး ထိုမိုးပ်ံပူေဖာင္းမ်ားကို တစ္ရႊတ္
ရႊတ္ျဖင္႔ ပစ္ေဖာက္ေနသည္မွာ တစ္ေဖာင္းေဖာင္းျဖင္႔ တစ္လုံးျပီးတစ္လုံး ေနရာအႏွံ႔ ေပါက္
ကုန္ေတာ႔သည္..။အေတာ္ထူးဆန္းအံ႔ၾသဘြယ္ပင္.။တစ္ခ်ိဳ႕မ်က္လုံးမ်ားပင္ ျပဴးသြားသေယာင္
မ်က္ေတာင္ခတ္ရန္ပင္ ေမ႔ကုန္ၾကေတာ႔သည္။ ထို႔ေနာက္တစ္မ်ိဳးျပီးတစ္မ်ိဳး လွည္႔၍ စတိတ္
စင္ေပၚမွ ေျဖေဖ်ာ္ၾကသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း ေသာက္ေနေသာဘီယာပုလင္း အေသးေလး
လဲကုန္ ၾကည္႔စရာလည္းကုန္ျပီ ျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ ရင္ထဲမွာကလိကလိ စိတ္ထဲမွာ မခ်င္႔မရဲျဖင္႔
ျပန္ထြက္လာခဲ႔ၾကေတာ႔သည္။ မ်က္စိထဲမွာေတာ႔ အလယ္စတိတ္စင္ေပၚတြင္ ေျဖေဖ်ာ္ေန
ေသာထိုင္းမေခ်ာေခ်ာေလးမ်ား အေနာက္ဖက္စတိတ္စင္ရွိ စီတန္းေျဖေဖ်ာ္ေနေသာ ထိုင္းမ
ေခ်ာေခ်ာေလးမ်ား Waitress ထိုင္းမေလးမ်ားကို အစီအရီျမင္ေယာင္လွ်က္ ေလးလံေသာေျခ
လွမ္္းမ်ားကိုသယ္ေဆာင္၍ မခ်ိတင္ကဲ ခံစားခ်က္မ်ားျဖင္႔ ေခတၱတည္းခိုအိမ္ ရွိရာ Appartm
-ent သို႔ မျပန္ခ်င္႔ျပန္ခ်င္ ျပန္လာခဲ႔ၾကရေတာ႔သည္။
ဘန္ေကာက္တြင္ တစ္ပါတ္ခန္႔ ေပ်ာ္ပါးလည္ပါတ္၍ ဝၾကေသာအခါ ကိုဖိုးေရႊ ကိုဟန္တင္ ႏွင္႔
ကိုေအာင္ဝင္းတို႔ ျမန္မာျပည္သို႔ျပန္ရန္ ေလဆိပ္သို႔ ဆင္းခဲ႔ၾကသည္။ကၽြန္ေတာ္ႏွင္႔ေမာင္ေမာင္
ေက်ာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ ကိုဖိုးေရႊ တို႔ကို လိုက္လံပို႔ေဆာင္ႏႈတ္ဆက္ခဲ႔ၾကသည္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း
လိုရမယ္ရ ကိုဖိုးေရႊ ထံမွ အစိမ္း ၃ ရြက္ဆြဲထားလိုက္ျပီး ျမန္မာျပည္ျပန္ေရာက္ပါက အိမ္တြင္
ေပါက္ေစ်းအတိုင္း သြားေတာင္းယူပါရန္ အိမ္ကိုလည္း အေၾကာင္းၾကားထားျပီးျဖစ္ေၾကာင္း ဒီ
က အေျခအေနအေၾကာင္းစုံကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္႔မိဘမ်ားအား ရွင္းျပေျပာျပေပးရန္ မွာၾကားျပီး
သူတို႔အုပ္စုလည္း Immigration ျဖတ္ ၊ေလယာဥ္ေပၚတက္ ကၽြန္ေတာ္ႏွင္႔ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္
လည္း လက္ျပ ႏႈတ္ဆက္ လမ္းခြဲခဲ႔ၾကသည္......။
Appartment ျပန္ေရာက္ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း “ စ ” တက္ရန္ ျပင္ဆင္ၾကရေတာ႔သည္။
ကိုေက်ာ္ေဇာကို ROYAL NEPAL AIR LINE မွေလယာဥ္လက္မွတ္ ၂ ေစာင္ဝယ္ခုိင္းျပီး
Date ပါ တစ္ခါတည္း ခ်ိတ္ခုိင္းလိုက္သည္။ ေနာက္တစ္ေန႔ ညေနတြင္ ကိုေက်ာ္ေဇာ ျပန္
ေရာက္လာျပီး ေနာက္ႏွစ္ရက္ ည ၁၀ နာရီတြင္ စကၤာပူသို႔ ေလယာဥ္ ထြက္မည္ျဖစ္ျပီး စကၤာ
ပူ အဝင္တြင္ လိုအပ္သည္မ်ား ၊ ျပင္ဆင္စရာရွိသည္မ်ား ၊ ဝတ္စားဆင္ယင္ပုံမ်ား မွာၾကားရင္း
ေလယာဥ္လက္မွတ္ႏွင္႔ Passport စာအုပ္မ်ားကိုကၽြန္တာ္တို႔ကို ျပန္ေပးသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔
ကလည္း ထိုင္းတြင္ ေရာက္ရွိေနခိုက္ ကိုေက်ာ္ေဇာအိမ္တြင္ တည္းခိုစရိတ္ စားစရိတ္မ်ား
ျပန္လည္ ရွင္းလင္းေပးအပ္ခဲ႔ၾကသည္။ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘန္ေကာက္တြင္ ၁၀ ရက္ခန္႔ၾကာ
သြားသည္။ ဘန္ေကာက္ေလယာဥ္ကြင္းသို႔ ည ၈ နာရီခန္႔ တြင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္
ကိုေက်ာ္ေဇာကို ႏႈတ္ဆက္၍ Taxi ငွားျပီး ထြက္ခြါလာခဲ႔ၾကသည္။ ေလဆိပ္ေရာက္ေတာ႔
ည ၉ နာရီ ။
Passport ၾကားတြင္ ေလယာဥ္လက္မွတ္ညွပ္၍ Immigration Counter တြင္ တန္းစီရင္း ရင္
ေတြ တစ္ဒိတ္ဒိတ္ ခုန္ေနသည္။ ေကာင္တာေရာက္ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ႔ကို သေဘၤာသားလား...
စကၤာပူသြားျပီး သေဘၤာတက္မလို႔လားဟု ေမးသျဖင္႔ ကၽြန္ေတာ္ ေယာေယာင္ ေခါင္းညိတ္ျပ
လိုက္သည္။ ေအးေအးေဆးေဆးပင္ ဒုံးကနဲ တုံးထုေပးျပီး ဘန္ေကာက္မွ ထြက္ခြါခြင္႔ ျပဳလိုက္
သည္။ ထို႔ေနာက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၂ ေယာက္ ေလယာဥ္ေပၚသို႔ တက္ခဲ႔ၾကသည္။ေလယာဥ္
သည္ လူစုံသည္ႏွင္႔ စတင္ထြက္ခြြါရန္ ေျပးလမ္းရွိရာသို႔ ဘီးကိုလွိမ္႔ျပီး ေျဖးညွင္းစြာ ေမာင္းႏွင္
ထြက္ခြါလာသည္။ အျပင္တြင္ မိုးတစ္ေဖ်ာက္ေဖ်ာက္ရြာေနသည္...။ေလယာဥ္ေျပးလမ္း တစ္
ေလွ်ာက္ေဘးဘီဝဲယာတြင္ ႏွင္းခြဲမီးမ်ားကို လူတစ္ရပ္အျမင္႔ခန္႔ ကြန္ကရစ္တိုင္ထိပ္မ်ားတြင္
အစီအရီ ထြန္းထားသည္။ ေလယာဥ္သည္ေျပးလမ္းတစ္ေလွ်ာက္ အရွိန္ျပင္းျပင္းျဖင္႔ အျမင္႔သို႔
ပ်ံသန္းရန္ အားယူေမာင္းႏွင္ေနသည္။ ေလယာဥ္ေတာင္ပံမ်ား လႈပ္ခတ္ေနသည္ ။ေလယာဥ္
ကိုယ္ထည္လည္း တုန္ခါေနသည္။ကၽြန္ေတာ္သည္ ျပတင္းေပါက္ေဘးတြင္ ထိုင္လိုက္လာရင္း
အျပင္မွ ရႈခင္းမ်ားႏွင္႔ ေလယာဥ္ေတာင္ပံကို အဓိပၸါယ္မဲ႔ ၾကည္႔ေငးရင္း လိုက္ပါလာခဲ႔သည္...။
ေလယာဥ္သည္ ညင္သာစြာပင္ ေလထဲသို႔ပ်ံတက္လိုက္သည္...။
ေအာက္တြင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လည္ပတ္ေပ်ာ္ပါးခဲ႔ၾကေသာ ၊ ေခတၱ ခရီးတစ္ေထာက္ နားခိုခြင္႔ျပဳ
ခဲ႔ေသာ ၊ ေပ်ာ္စရာ ၾကည္ႏူးစရာ သာယာေအးခ်မ္းစရာ မ်ားစြာတို႔ႏွင္႔ ျပည္႔ႏွက္ေနေသာ ဘန္
ေကာက္ျမိဳ႕ေတာ္ၾကီးသည္ မီးေရာင္စုံထိန္ထိန္ညီးလွ်က္ စည္ကားသိုက္ျမိဳက္လွ်က္ ကၽြန္ေတာ္
တို႔အား လက္ျပႏႈတ္ဆက္လွ်က္ တစ္ေရြ႕ေရြ႕ ေဝး၍ ေဝး၍ ေမွးမွိန္ ေပ်ာက္ကြယ္ က်န္ရစ္ ခဲ႔
ေလေတာ႔သည္.........။
တစ္ခါတစ္ေခါက္..... အခါအခြင္႔ၾကဳံလွ်င္... တစ္ၾကိမ္တစ္ခါေလာက္ေတာ႔ .......
လာေရာက္ခ်င္ပါေသးတယ္ .........ဘန္ေကာက္ျမိဳ႕ေတာ္ၾကီးရယ္..............................။

No comments:

Post a Comment

Post a Comment